Από
την πρώτη Μπανιέρα του Μαστρογιάννη μέχρι το Κουλούρι, πριν ανοιχτεί με
μπουλντόζα ο δρόμος, ο παραθαλάσσιος βραχισμός ήταν πεντακάθαρος. Με τη
διάνοιξη του δρόμου η μπουλντόζα έρριξε τα μπάζα προς τη θάλασσα.
Μάλιστα κατέστρεψε και τμήμα τού εκεί αρχαίου λατομείου (διάβαζε σχετική
μελέτη μου για τα αρχαία λατομεία Ερμιόνης στο site της ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ). Επί των μπαζών φύτρωσαν τυχαία οι αγκαθωτοί
κάκτοι, ξενόφερτο και επικίνδυνο είδος, γεμάτοι σήμερα με σκουπίδια κάθε
λογής. Επικίνδυνο σημείο. Σκεφτείτε τι θα συμβεί, αν ένα παιδάκι με το
ποδήλατό του φύγει από τον δρόμο και πέσει στους κάκτους.
Νομίζω
ότι η νέα Κοινοτική Αρχή πρέπει να αποκαταστήσει την περιοχή στην παλιά
της ωραία μορφή και, όπου υπάρχει κίνδυνος, να βάλει κάγκελα ή πεζούλα
που θα βοηθήσουν, ώστε να γίνει προς τη θάλασσα και ένα απλό μονοπάτι για
τους πεζούς που αναγκάζονται να περπατούν ανάμεσα στα αυτοκίνητα,
κατάσταση που δεν συνάδει με το λεγόμενο "τουριστικό μας" προϊόν.
Β΄ ΘΕΜΑ.
Τα
πεύκα που φυτεύτηκαν πάνω από τον δρόμο και μαντρώθηκαν είναι το πλέον
ακαλαίσθητο μέρος. Μπορεί με μια αρχιτεκτονική μελέτη να γίνει ένα
ωραιότατο και προσιτό σε όλους παρκάκι. Ήδη έπεσαν τα κάγκελα που το
κρατούσαν φυλακισμένο. Το προς τον δρόμο άχαρο τσιμεντένιο
στηθαίο μπορείτε να το γκρεμίσετε και τη θέση του να πάρει άλλο που να
είναι αντίγραφο της εξαιρετικής μάντρας του πατρογονικού των
Παπαφραγκαίων. Τότε η νότια παραλία από Μπανιέρα Μαστρογιάννη έως
Αγιογιάννη θα είναι το κάτι άλλο.
Στον
χώρο αυτόν υπάρχει και βόθρος που δέχεται ή δεχόταν λύματα από τα παλιά
αποχωρητήρια του Σχολείου. Ας ρίξει μια ματιά στο θέμα αυτό η Κοινοτική
Αρχή.























